
Pixação (François Chastanet) is de term voor Braziliaanse tags, letters in teer met verfrollen die doen denken aan gotische letters en zelfs runenschrift, lettervormen afgeleid van hardrock- en punktypografie uit de jaren 1970 en vooral 1980. Jammer dat ze er niets zinnigers mee vertellen dan hun eigen naam.
Andreu Balius brengt verslag van het letterontwerp in Spanje. Op een 20 jaar tijd is daar een reële fontscene ontstaan, die haar "experimentele" fase nu wel goed verlaten heeft, en tegelijk aansluiting vindt met haar eigen voorgeschiedenis en met de internationale scene.
Klaus-Peter Staudinger toont enkele minder voor de hand liggende nieuwe letters. Ik onthoud vooral Sarah Lazarevic.
Massimo Vignelli gooit de Holy Hand Grenade: zes lettertypes zijn voldoende: Helvetica, Univers, Garamond, en nog een paar, en Bodoni maar dan alleen voor mensen die Bodoni echt kúnnen gebruiken.
Erik Spiekermann heeft het in de lezing daarna over zijn werk voor de Duitse Bundesbahn. De klant reageert zeer, zéér traag. Het voorgestelde letter"type" is eigenlijk een letter"systeem" zoals het Compatil systeem van Linotype. In een lettersysteem zitten b.v. een Garamond-achtige, een slabserif en een schreefloze voor respectievelijk b.v. boekwerk, folders en interne communicatie.
Argentinië is vooruitstrevend in Zuid-Amerika.
Bovenaan Thomas Maier, met een topic over technische vertaling van lettervormen: hoe probeerde men bij Monotype lettervormen in een 18 eenheden-, hoe beïnvloedden de eerste fotozetsystemen Univers, maar vooral hoe werden lettervormen vertaald naar typmachines. En daarna: hoe beïnvloedden typmachines onze drukletters. Nog altijd kiezen sommige mensen voor American Typewriter of zelfs Courier om een bepaald serieux, en een directheid te suggereren. Ook ons keyboard is gebaseerd op dat van de typemachine.