Candara

Candara van Gary Munch is de letter uit de Cleartype fontcollectie waar ik het meeste aan moet wennen. De verticale lijnen doen een beetje denken aan Optima (Hermann Zapf, 1952, in 2002 gereviseerd voor schermgebruik en tegenwoordig systeemfont van Macintosh), maar Candara is meer uitgesproken, en de constructie is "open". Beetje Formata ook (Bernd Möllenstädt, 1984), maar Formata ben ik beter gewend. Munch is de meest uitgesproken "chirograaf" van de ontwerpers van de Vista systeemfonts: door zijn letters eerst te schrijven, door te vertrekken vanuit volle lijnen, komt hij tot een pragmatischer constructie dan letterontwerpers die eerder vertrekken vanuit "outlines".

Munch zelf beschrijft zijn Candara als "Een humanistische sans met verticalen die een gracieuse entasis [hier is volgens mij eerder het tegenovergestelde aan de hand: versmalling naar het midden, tegen het "bollen", en verwijding naar boven toe] op de stammen laten zien [!?], hoogvertakte arcades [?] in de onderkast, wijde open vormen, en unieke s-vormige bogen [vooral populair in de late middeleeuwen] op de diagonalen. Dit vormt een textuur die levendig is maar niet opdringerig, en maakt tekst vriendelijk en leesbaar. Dit font is bruikbaar voor email, web design, magazines, en informele omgevingen."

Candara lijkt mij heel Amerikaans, vrij oud, beetje stijf zelfs en dus misschien eerder niet "informeel". Voor email en webdesign zou ik er nog een paar jaar mee wachten, en voor magazines lijkt Candara nogal breed. Voor kleine corpsen lijkt Candara net iets te tenger.

Boven: Candara toont dat de Cleartype perfect in staat is concave verticale lijnen te renderen.