1965, Moskou (Rusland)
Woont en werkt in Berlijn (Duitsland)
Hoewel Maria Serebriakova weigert om haar oeuvre als conceptueel beschrijven, gaat ze met de intrinsieke en ontologische problemen van de kunst. Ze voorziet kunst als een communicatieve structuur, in staat om de beperkingen van de taal overtreffen. Na Wittgenstein, ziet ze bevoegd kunst uit te drukken wat men niet kan beschrijven met woorden.
De objecten, installaties, grafiek en foto’s van Serebriakova zijn gekoppeld aan de kunstenaar, aos persoonlijke visie van het bestaan. Serebriakova brengt haar onderzochte voorwerp van menselijke tragedie van leegte en eenzaamheid, misverstanden en wreedheid tot een universele en filosofisch niveau. Ze gebruikt verschillende middelen van meningsuiting, afhankelijk van de problemen aangestipt, maar haar werk geeft altijd af zachte menselijke warmte. De kunstenaar bereikt dit effect door het aanbieden van een gebaar dat een beroep op de meest diep verborgen gevoelens van de kijker. Serebriakova zoekt naar haar eigen identiteit, voor het algemeen begrip en reactie, en voor een verloren spoor van de mensheid.
Serebriakova’s werk werd opgenomen in een aantal internationale tentoonstellingen, zoals Documenta IX in 1992. In 2007 werd haar werk geselecteerd voor de 2de Biënnale Moskou, Moskou (RU).
Tentoonstellingen
- 2008 ‘Day Night Day’, Regina Gallery, Moskou (RU), (17 mei-25 juni 2008)
- 2005 ‘Witte Zee’, Giorgio Persano Gallery, Turijn (IT)
- 2004 Zeno × Storage, Antwerpen (B), (31 januari-6 maart)
- 2002 Regina Gallery, Moskou (Rus), (25 april)
- Kunstbüro, Wenen (AU), (20 maart-20 april)
- 2001 Art Athinai 2001, gepresenteerd door Galleria Giorgio Persano, Athene (Griekenland)
- ’TV-schilderij’, Kunsthalle Lophem, Loppem (B)
- ’Wanneer de winter te lang’, Art & Idea, New York (USA)
- ’Hotel Moskou’, Moskou (RUS)
- 2000 ‘Mexico voor twee. Project in twee delen’, Art & Idea, Cuidad de Mexico (Mexico)
Portfolio-site Jonathan Huyssens, Bart Caron en Peter Van Lancker